ارتقای یک شبه جایگاه علمی وزیرامور خارجه از استادیاری به دانشیاری/ ظریف با کدام مقاله علمی و تالیف کتاب به عضویت هیات علمی درآمد؟

گروه جذب اعضای هیات علمی دانشگاه تهران بایستی پاسخ دهند که بر اساس چه نوع مقاله پژوهشی یا کار علمی این درجه علمی را به ظریف اعطا کرده اند؟

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی ورامین ما؛

اخیرا خبری روی خروجی رسانه‌ها مبنی بر ارتقای درجه علمی «محمد جواد ظریف» وزیر خارجه کشورمان قرار گرفت. خبری که برای برخی سئوالات و ابهاماتی را در بر داشت. « جواد محمدی» دبیر هیات عالی جذب شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: وزیر امور خارجه از دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه با مرتبه دانشیاری به دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران انتقال یافت.

ارتقای درجه ظریف از استادیاری به دانشیاری 
دبیر هیات عالی جذب شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: با بررسی های به عمل آمده از سوابق علمی ظریف، مرتبه علمی استادیاری او به دانشیاری ارتقاء یافت و با این مرتبه به دانشکده مطالعات جهان منتقل شد.
محمدی خاطرنشان کرد: برای انتقال یک عضو هیات علمی، شرط سنی ملاک نیست و دانشگاه ها در جذب اعضای هیأت علمی اختیار کامل دارند و وقتی دانشگاهی درخواست انتقال یک استاد می دهد این انتقال صورت می گیرد.
اما سئوال اساسی که در اینجا مطرح می شود این است که با چه شاخصه‌ای ظریف از عنوان استادیاری به مرتبه دانشیاری و عضویت در هیات علمی دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران رسیده است. 
اگر در حوزه ارتقای درجه آکادمیک به آیین نامه و اصول این موضوع نگاهی بیندازیم، به طور رسمی و قانونی رشد علمی در این حوزه بایستی با یکسری کارهای متمرکز در این حوزه انجام گیرد. بدین معنی که افراد بایستی مقالات و کتب علمی تولید کنند یا اینکه نظریه و تئوری پردازی در این حوزه داشته باشند که از نظر علمی و پژوهشی خصوصا در سطح بین المللی قابل اعتنا باشد. اما منتقدان بیان می کنند که چندان در این حوزه مقاله خاصی از وزیر خارجه ایران ندیدند. درواقع ظریف بیشتر از اینکه به تولید مقالات علمی و کتب تخصصی بپردازد به امور رسمی و دیپلماتیک وزارت خارجه مشغول است. در این حیطه کتاب هایی که از ظریف منتشر شده بیشتر از اینکه وجه علمی داشته باشد در باب افعال و تجربیات وی در این حوزه بوده است.
از سوی دیگر مقالات و مطالبی که ظریف منتشر کرده است بیشتر در حوزه ژورنالیستی و سیاسی می گنجد تا در حوزه مقالات علمی و آکادمیک. از این رو سئوال اساسی که مطرح می شود این است که آقای وزیر بر چه اساسی حائز ارتقای درجه علمی از استادیاری به دانشیاری شده اند.
برخی نیز عنوان می کنند که شاید این موضوع به سبب تجربه و فعالیت وی به عنوان رئیس دستگاه دیپلماسی بوده باشد اما آنچه که مشخص است در قانون چندان چنین تبصره و قانونی وجود ندارد که افراد بر اساس سابقه کاری در یک حوزه خاص مانند وزارت و منصب داری بتوانند درجه علمی خود را نیز با این شاخصه و امتیاز بالا ببرند. 
در این حوزه خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانا با برخی از نمایندگان کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس گفتگو کرد که حاصل این گفتگوها عدم اطلاع نمایندگان این کمیسیون بود. البته برخی از نمایندگان مطرح کردند که این موضوع را در آینده پیگیری می کنند. 
معیاری ارتقای علمی وزیر خارجه چه بوده است؟
«سید حسین حسینی» معاون آموزشی دانشگاه تهران درباره موافقت این دانشگاه با جذب محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه به عنوان عضو هیات علمی گفت: این پرونده مربوط به ۲_۳ سال اخیر بوده و هنوز نهایی نشده است؛ چرا که وزارت علوم و مراجع دیگر، باید آن را تایید کنند.
معاون آموزشی دانشگاه تهران با اشاره به اینکه ۲ مسیر برای جذب اعضای هیات علمی در دانشگاه وجود دارد، افزود: نخست؛ از طریق فراخوان که شرایط خاص خود را دارد و دوم؛ انتقال افراد از واحدهای دیگر به دانشگاه که پرونده آقای ظریف مربوط به مورد دوم است.
حسینی اضافه کرد: افرادی که از دانشگاه های دیگر به دانشگاه تهران منتقل می شوند، یا باید دانشیار به بالا باشند یا شرایط دانشیاری آن ها توسط هیات ممیزه دانشگاه احراز شده باشد که این هیات با بررسی پرونده دکتر ظریف، شرایط دانشیاری را مورد تایید قرار داده است.
وی با بیان اینکه هیات جذب نیز توانمندی علمی محمدجواد ظریف را تایید کرده است، گفت: با این وجود اما هنوز انتقال ایشان به صورت رسمی صورت نگرفته است.
شاخص هایی که افراد به درجه علمی دانشیاری می رسند
با این حال بایستی گروه جذب اعضای هیات علمی دانشگاه تهران پاسخ دهند که بر اساس چه نوع مقاله پژوهشی یا کار علمی این درجه علمی را به ظریف اعطا کرده اند.
برای ارتقا از مرتبه استادیاری به مرتبه بالاتر یعنی مرتبه دانشیاری یا به انگلیسی Associative Professor باید شخص درخواست خود جهت ارتقا را همراه با مدارکی که امتیازات او را مشخص کند، به هیأت ممیزه دانشگاهی که در آن هیأت علمی است و یا اگر آن دانشگاه این هیأت را نداشت به هیأت ممیزه وزارت علوم ارسال کند.
در مجموع، چاپ کتاب و مقاله پژوهشی در مجلات و مراکز معتبر مهم‌ترین معیار است.
انتهای پیام/

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *